+48 61 855 39 74 hookpuzzle@gmail.com ul. Święty Marcin 62, 61-806 Poznań, Poland
zaplecze

Jak powstają poziomy: od ołówka do solvera

Każdy z 214 poziomów przechodzi tę samą drogę: ołówek, papier, solver, półka. Zajmuje to od dwóch dni do dwóch tygodni i kończy się odrzuceniem większości szkiców. Oto cały proces, z liczbami.

październik 2025
data publikacji
6 min
czas czytania
M. Zieliński
autor

szkic roboczy poziomu 141 · wariant trzeci

W tym wpisie
1Szkic w zeszycie
2Test na papierze
3Weryfikacja solvera
4Tydzień na półce

Wszystko zaczyna się od ołówka

Nie od prototypu w silniku i nie od generatora. Poziom zaczyna jako rysunek: kilka krzywych, kółko, pytanie „co się stanie, jeśli to odpiąć pierwsze”. Ołówek jest szybszy niż edytor, więc odrzucenie złego pomysłu kosztuje trzydzieści sekund, a nie pół dnia pracy.

Na jeden akceptowany szkic przypada przeciętnie siedem odrzuconych. Powody są zawsze te same: rozwiązanie oczywiste po pierwszym spojrzeniu, elementy, które można odpinać w dowolnej kolejności, albo układ, w którym jeden haczyk nie ma znaczenia.

Papierowy test drugiej osoby

Przetransponowany szkic trafia do Oli, która nie widziała procesu rysowania. Jeśli potrafi wskazać prawidłową kolejność odpinania z samego obrazka, układ jest czytelny. Jeśli zgaduje, wraca do poprawki.

Ten test odfiltrowuje poziomy, które działają w głowie projektanta i nie działają u nikogo innego. Autor zawsze widzi rozwiązanie, bo je narysował. Świeże oko nie ma tego przywileju.

Solver liczy gałęzie

Nasz wewnętrzny solver wczytuje układ i sprawdza trzy rzeczy: czy istnieje dokładnie jedno rozwiązanie minimalne, czy żaden element nie jest martwy i ile ruchów zajmuje średnia ścieżka. Poziom z dwoma rozwiązaniami równoważnymi odpada, bo zgadywanie przestaje być czytaniem geometrii.

Solver raportuje też liczbę gałęzi decyzji. Układy z czterema do ośmnastu gałęziami trafiają do gry, poniżej czterech są zbyt liniowe, powyżej zbyt przypadkowe. To najtwardszy filtr w całym procesie.

Ostatni test: czas

Zatwierdzony poziom czeka tydzień. Po siedmiu dniach otwieramy go jak nowy i gramy. Jeśli po tygodniu nadal jest ciekawy, dostaje numer i trafia do pakietu. Jeśli okazał się jednorazowym trikiem, ląduje w szufladzie wraz z kilkoma setkami innych.

Szuflada to nie porażka. To biblioteka półproduktów: wiele poziomów z pakietu Labiryntów zaczęło się jako odrzucone szkice sprzed dwóch lat, które w nowym kontekście nagle zadziałały.

Z notatek
„Jeśli poziom da się rozwiązać przypadkiem, znaczy że jest źle narysowany.”

zeszyt projektanta, strona 44

Sedno

Najważniejsze
z tego wpisu.

01

Ołówek przed kodem

Poziom, który nie działa na papierze, nie zadziała w grze. Szkic kosztuje sekundy.

02

Świeże oko obowiązkowe

Autor zawsze widzi rozwiązanie, bo je narysował. Test drugiej osoby filtruje złudę czytelności.

03

Jedno rozwiązanie minimalne

Solver odrzuca układy z równoważnymi ścieżkami. Zgadywanie to nie gra.

04

Tydzień oczyszcza

Poziom, który znudził się autorowi po tygodniu, znudziłby gracza po minucie.

Autor

Marek Zieliński, połowa studia Hook Puzzle. Rysuje poziomy i pisze kod, który je sprawdza. Na blogu dokumentuje, co działa, a co trafiło do szuflady.

Więcej wpisów z warsztatu znajdziesz w archiwum bloga, a o samym studiu piszemy na stronie o nas.

Pora na praktykę

Teoria kończy się
na ekranie gry.

Pełna wersja Hook Puzzle kosztuje 14,99 zł i zawiera 214 poziomów. Pakiety dodatkowe od 6,99 zł.